Biblioteka

Instalacje elektryczne

Dodano: wtorek, 29 czerwca 2010 07:37

Projekt instalacji wewnętrznej wykonuje się na podstawie technicznych warunków przyłączenia instalacji elektrycznej określonych przez zakład energetyczny. Projekt instalacji wewnętrznej stanowi integralną część dokumentacji technicznej i musi być wykonany przez uprawnionego projektanta instalacji elektrycznych.

Spis treści
» Rodzaje prowadzenia instalacji elektrycznej
» Kable, przewody, mocowania
» Instalacja wtynkowa
» Instalacja podtynkowa
» Instalacja natynkowa (naścienna)
» Przewody
» Pomiary
» Ochrona przeciwporażeniowa
» Osprzęt instalacyjny
» Ochrona odgromowa
» Źródła światła i oprawy oświetleniowe
» Oświetlenie zewnętrzne
   »Pokaż wszystko

Rodzaje prowadzenia instalacji elektrycznej

Instalacja elektryczna w domu jednorodzinnym powinna zapewniać spełnienie warunków:

  • ciągła dostawa energii elektrycznej o odpowiednich parametrach; oznacza to stały dopływ prądu do punktów poboru, a w przypadku uszkodzenia wyłączenie tylko jednego, uszkodzonego obwodu,
  • możliwość odłączenia od sieci,
  • bezpieczeństwo użytkowania - zapewnienie ochrony przed porażeniem, przepięciami, powstaniem pożaru,
  • wygoda użytkowania - odpowiednia liczba i właściwe usytuowanie (lokalizacja, wysokość nad podłogą) punktów świetlnych, gniazd wtykowych, wyłączników,
  • zapewnienie możliwości rozbudowy - przez pozostawienie odpowiedniej rezerwy w tablicach rozdzielczych (miejsce we wnękach, bezpieczniki) oraz rezerwowych puszek.

Kable, przewody, mocowania

Energia elektryczna jest z systemu energetycznego rozprowadzana do stacji transformatorowo-rozdzielczych, a stamtąd - do odbiorców za pośrednictwem linii napowietrznych lub podziemnych (kablowych). Linie te są trójfazowe, na napięcie przemienne 400/230 V.

Całkowita instalacja elektryczna domu jednorodzinnego składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej. Część zewnętrzna instalacji składa się ze złącza (jest to połączenie wewnętrznej instalacji odbiorczej z siecią elektryczną) oraz przyłącza, czyli przewodów (o długości do 50 m) łączących złącze z siecią. Złącze powinno znajdować się w miejscu ogólnie dostępnym (na zewnątrz posesji, jeżeli jest ona ogrodzona lub na zewnątrz budynku na posesji nieogrodzonej).

Przyłącze może być napowietrzne lub podziemne kablowe, jednofazowe lub trójfazowe. Przyłącze napowietrzne może być stojakowe, w którym przewody są doprowadzone do stojaka zamocowanego na dachu lub dościenne, w którym przewody są doprowadzone do izolatorów zamocowanych w ścianie.

Wybudowanie przyłącza oraz wykonanie instalacji wewnętrznej należy powierzyć elektrykowi z uprawnieniami. Wybudowane odcinki sieci oraz przyłącza przechodzą pod zarząd zakładu energetycznego bez względu na to, na czyj koszt zostały wybudowane. Oznacza to, że zakład energetyczny może do wybudowanych odcinków sieci przyłączać następnych odbiorców (warunki przyłączenia, między innymi finansowe, są dokładnie określone). Własnością zakładu energetycznego są też licznik i bezpiecznik główny.

Instalacja wtynkowa

Przewody prowadzone są na powierzchni ściany, bezpośrednio pod tynkiem (grubość warstwy tynku musi wynosić przynajmniej 5 mm). Układa się je na nieotynkowanej ścianie lub stropie i mocuje do podłoża: gwoździami, klamerkami, drutem, zarzuca zaprawą murarską, ewentualnie przykleja. Do instalacji wtynkowych powinien być stosowany odpowiedni osprzęt: płaskie gniazda wtynkowe, łączniki oraz puszki rozgałęźne. Na puszki podtynkowe wykuwa się małe wnęki w ścianie. Przewody, które nie będą łączone w puszce, prowadzi się obok niej. Przewody wprowadzone do puszek powinny mieć pozostawiony zapas długości (pętlę).

Po otynkowaniu i wyschnięciu tynku sprawdza się instalację (izolacja, mocowanie i połączenia przewodów). Osprzęt i oprawy oświetleniowe instaluje się po pomalowaniu pomieszczeń. Jeżeli stosuje się przewody wtynkowe w pomieszczeniach nieotynkowanych (piwnica, garaż), zaleca się po ułożeniu obrzucić je zaprawą murarską. W instalacjach wtynkowych powinno się stosować specjalnie do tego przeznaczone przewody np. DYt (przewód płaski izolowany w powłoce z polwinitu, na napięcie do 250 V). Instalacja wtynkowa jest tańsza od podtynkowej, ale wszelkie zmiany lub uszkodzenia przewodów wymagają kucia tynku.