Biblioteka

Wymiana instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej

Dodano: środa, 19 stycznia 2011 09:55

Wymianę instalacji wodociągowej albo kanalizacyjnej uważa się za domowy kataklizm. Czy powodem zmian są cieknące rury, czy plany modernizacji łazienki, nie obawiajmy się: zaplanujmy tylko dobrze roboty i wybierzmy solidnego wykonawcę.

Spis treści
» Nowe rury plastikowe czy miedziane?
» Układanie rur
» Kiedy wymieniać rury w instalacji kanalizacyjnej
   »Pokaż wszystko

Kiedy wymieniać rury w instalacji wodociągowej?

Rury stalowe

O tych rurach warto wiedzieć, że:

  • szybciej korodują te z ciepłą niż z zimną wodą;
  • najbardziej skorodowane są zwykle złączki (kolana, trójniki itp.), a nie odcinki proste. Wynika to z tego, że rury są zwykle wykonane ze stali ocynkowanej, co chroni w pewnym stopniu przed korozją, złączki zaś wytwarza się ze zwykłej (tzw. czarnej) stali;
  • intensywność korozji rur zależy od jakości wody, nawet woda z dwóch położonych w pobliżu studni może być inna. Dlatego nie należy zbytnio sugerować się stanem instalacji w sąsiednich domach.

Rury z tworzyw sztucznych są chętnie wybierane ze względu na łatwość montażu i możliwość łączenia np. ze starymi rurami stalowymi fot.Wavin Ekopolstik

Rury z tworzyw sztucznych lub miedziane

Wymiany wymagają właściwie tylko wtedy, gdy w instalacji zdarzyła się awaria, co najczęściej jest następstwem niewłaściwego montażu. Kilkanaście lat temu, gdy instalacje z tworzyw były nowością, zdarzało się np., że instalatorzy zamiast specjalnych rur do ciepłej wody, stosowali te same, co do zimnej, które w wyższej temperaturze są mniej trwałe, albo też używali rur o zbyt niskiej odporności na wysokie ciśnienie. Takie rury po latach eksploatacji potrafią nawet pękać. Typową przyczyną kłopotów są też źle wykonane połączenia – gromadzi się w nich kamień i zanieczyszczenia, ograniczając przepływ, albo też pojawiają się nieszczelności.

Nawet gdy rury są w dobrym stanie, to wymiana instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej może okazać się konieczne w związku z planami zmodernizowania łazienki. Rozbudowy instalacji może też wymagać adaptacja strychu lub piwnicy na cele mieszkalne, jeśli wydzielamy tam nową łazienkę lub kuchnię.

Nowe rury plastikowe czy miedziane?

Plastikowe rury mogą być wykonane z różnych tworzyw, każde z nich będzie dobre, jeśli zostanie przez instalatora zastosowane zgodnie z przeznaczeniem (są np. rury tylko do wody zimnej). Miedziane rury także sprawdzą się w większości sytuacji i wykonana z nich prawidłowo instalacja będzie służyć przez długie lata.

Jednak rury z tworzyw sztucznych mogą być lepszym rozwiązaniem, jeśli modernizacja instalacji jest tylko częściowa i pozostają w niej rury i inne elementy stalowe. Wynika to z tego, że stali i miedzi nie należy ze sobą bezpośrednio łączyć ze względu na nasilenie korozji w miejscu połączenia.

Ponadto jeśli woda najpierw przepływa przez rury miedziane, a następnie przez stalowe, to te ostatnie szybciej korodują. Pamiętając o tym, można bezpiecznie wykorzystać oba rodzaje rur w jednej instalacji. Wyjątkiem są instalacje ciepłej wody użytkowej, w których pracuje pompa obiegowa, bo wymusza ona krążenie wody w obiegu zamkniętym.

Rur miedzianych nie powinno się też stosować w instalacjach, w których woda ma odczyn pH mniejszy lub równy 7, bo wówczas będą narażone na nasiloną korozję, a stężenie jonów miedzi w wodzie wielokrotnie przekroczy dopuszczalne normy.

Rury prowadzone w układzie: a) trójnikowym, b) rozdzielaczowym

Układ instalacji. Stare rurociągi są najczęściej prowadzone w układzie trójnikowym. Najłatwiej przy nim pozostać, nawet jeśli poziome odcinki prowadzące od pionu biegną inną trasą.

Alternatywnym rozwiązaniem jest układ rozdzielaczowy, w którym rury ukrywane są nie w bruzdach ściennych, lecz w podłodze. Taki sposób prowadzenia rur stosuje się często nowych domach, jednak w istniejącym budynku jest dość kłopotliwy, bo wycinanie bruzd w warstwie wylewki podłogowej jest zwykle trudniejsze niż w ścianach.

Ponadto wylewka jest często zbyt cienka, by można było w niej ukryć rury (warstwa ponad rurami powinna mieć ok. 4 cm grubości, może być o 1-1,5 cm cieńsza, jeśli zastosuje się zbrojenie). Z kolei pogrubienie wylewki oznacza podniesienie poziomu podłogi, co jest dość radykalnym rozwiązaniem, powodującym np. zwiększenie obciążenia stropu.

Układanie instalacji wodociągowej jest łatwiejsze i mniej pracochłonne, jeśli rury poprowadzi się po wierzchu ścian i osłoni obudową z płyt gipsowo-kartonowych o zwiększonej odporności na wilgoć ("zielonych") - na stelażu odsuniętym o kilka centymetrów od ściany pomieszczenia.

Podobnym rozwiązaniem, ułatwiającym ukrycie rur, jest zastosowanie przyborów sanitarnych na stelażach. Są to sposoby dobre przede wszystkim do dużych łazienek, w których strata kilku centymetrów wzdłuż któregoś boku pomieszczenia będzie praktycznie niezauważalna.