Biblioteka
Instalacja wodociągowa - Domowe źródło

Instalacja wodociągowa - Domowe źródło

Dodano: poniedziałek, 30 sierpnia 2010 08:35

Woda niezbędna jest nie tylko w gotowym domu, ale od pierwszych dni jego budowy. Niezależnie od tego, czy mamy szansę na wodę z wodociągu, czy trzeba będzie wiercić własną studnię, warto się tym zająć odpowiednio wcześnie.

Spis treści
» Wodociąg
» Studnie
» Układy instalacji wodociągowej
» Z czego rury?
» Ciepła woda użytkowa...
» Koszty
   »Pokaż wszystko

Wodociąg

Woda dostarczana do domów wodociągami jest systematycznie badana i fachowo uzdatniana, to znaczy uwalniana od niebezpiecznych zanieczyszczeń mikrobiologicznych i chemicznych. Troszczy się o to jej dostawca. Jeśli więc jest taka możliwość, zwykle warto przyłączyć dom do sieci wodociągowej. Barierą może być jednak cena. Bardzo długie przyłącze wodociągowe może kosztować więcej niż własna studnia i stacja uzdatniania wody. Ponadto wiele zakładów nie troszczy się specjalnie o nowych klientów.

Uwaga! Procedura przyłączenia do sieci przebiega w kilku etapach:

  • uzyskanie tzw. warunków technicznych przyłączenia;
  • wykonanie projektu technicznego;
  • wykonanie przyłącza;
  • odbiór przyłącza.

a

b

c

Rodzaje studni: (a) wiercona; (b) bocznonaciekowa;
(c) abisyńska

Wykonanie projektu i przyłącza można zlecić firmom niezależnym od przedsiębiorstwa wodociągowego, co często jest tańsze. Mimo oczyszczania i kontrolowania woda wodociągowa może mieć nie najlepszy smak, jej ciśnienie może być zbyt niskie (na przykład gdy dom jest położony na zboczu, a wodociąg biegnie u jego podnóża), sporadycznie mogą się też zdarzać przerwy w jej dostawie. Tym problemom można jednak zaradzić: do poprawienia zapachu i smaku wody wodociągowej można zastosować proste filtry - tanie, niewielkie, ale wystarczające do uzdatniania wody używanej do picia; ciśnienie wody może być podnoszone przez zestaw hydroforowy.

Studnie

Wiercone

Najpopularniejsze studnie, budowane przez wykonanie odwiertu, w który wsuwa się rurę średnicy 100-150 mm, z tworzywa sztucznego lub stali nierdzewnej. Dolną część rury wypełnia się żwirem filtrującym zanieczyszczenia mechaniczne (piasek, muł). Studnie wiercone czerpią wodę z pokładów stosunkowo głębokich, mało podatnych na zanieczyszczenie, choć zwykle zawierające nadmiar żelaza i fosforu, warstw wodonośnych (najczęściej 20-30 m). Wodę czerpie się za pomocą specjalnej, zatapialnej pompy.

Uwaga! Do wykonania studni trzeba używać rur studniarskich, a nie kanalizacyjnych. Rury kanalizacyjne są tańsze, ale nie są przeznaczone do kontaktu z wodą pitną, mają też niedostateczną wytrzymałość.

Jeśli głębokość studni przekracza 30 m, jej wykonanie podlega już przepisom Prawa Górniczego i Prawa Wodnego. Niezbędny jest projekt i odrębne pozwolenie (do wykonania płytszych studni wystarczy zgłoszenie).

Kopane

Wykonuje się je z kręgów betonowych opuszczanych metodą studniarską do niewielkiej głębokości (zwykle 5-7 m). Ze względu na to, że czerpana z nich woda pochodzi z warstw płytko położonych, podatnych na zanieczyszczenie, a jej poziom może ulegać znacznym wahaniom, wykorzystuje się ją najczęściej tylko do celów gospodarczych, np. podlewania ogrodu. Do czerpania wody wystarczają proste i tanie pompy zanurzeniowe.

Studnie kopane mogą być eksploatowane przez wiele lat, ponieważ w razie zamulenia czy zanieczyszczenia w inny sposób można je oczyścić. Ze względu na tradycyjny, wiejski charakter studnie takie traktuje się czasem jako element dekoracyjny.

Odmianą studni kopanych, do których woda napływa przez dno, są studnie bocznonaciekowe, stosowane gdy warstwa wodonośna jest bardzo cienka i przez to mało wydajna. Studnię wykonuje się wtedy jako odpowiednio pogłębioną i z uszczelnionym dnem, a w poziomie warstwy wodonośnej umieszcza się krąg perforowany, ułatwiający napływanie wody do utworzonego u spodu zbiornika.

Abisyńskie

Wykonuje się je przez wbicie lub wkręcenie w grunt metalowej rury zakończonej świdrem (lub grotem) i wyposażonej w dolnej części w filtr. Średnica rury ssawnej nie przekracza 50 mm. Są to studnie najprostsze i najtańsze w budowie, jednak za ich pomocą można czerpać tylko wodę położoną bardzo płytko (nie głębiej niż 7-8 m), ponadto są one mało wydajne. Zwykle wykorzystuje się je do celów gospodarczych. Wodę można czerpać za pomocą pompy ręcznej lub elektrycznej.

Uwaga! „Abisynki” nie są zbyt trwałe - po kilku latach dochodzi zwykle do zamulenia filtra, którego nie ma jak oczyścić.

Minimalne odległości pomiędzy studnią a innymi obiektami. Dopuszcza się także wykonanie studni na granicy działek, z zachowaniem pozostałych odległości

Lokalizacja studni

Niezależnie od rodzaju studnia musi znaleźć się w przepisowej odległości od granic działki oraz innych obiektów. Najtrudniejsze jest zapewnienie właściwej odległości studni od drenażu rozsączającego przydomowej oczyszczalni ścieków.

Zbiornik wody

Zapas wody ze studni gromadzi się w zbiorniku - najczęściej należącym do zestawu hydroforowego, który zapewnia odpowiednie ciśnienie w instalacji domowej. Bez takiego zbiornika pompa musiałaby być uruchamiana za każdym razem, gdy odkręcamy kran, co bardzo skróciłoby jej żywotność i byłoby niewygodne. Miejsce na urządzenie hydroforowe najlepiej zaplanować już na etapie projektu, a ponieważ temperatura nie może tam spadać poniżej 0°C, jego lokalizacja może być dwojaka:

a) wewnątrz domu,
b) w górnej części studni - w odpowiednio szerokiej studzience, w której znajdzie się ono poniżej strefy przemarzania.

Najpopularniejsze są zestawy składające się ze zbiornika i pompy wynurzonej (zblokowanej ze zbiornikiem). Zestaw taki może być bardzo niewielki i mieścić się w szafce kuchennej, trzeba jednak pamiętać, że praca tak usytuowanej pompy będzie słyszalna, co może być uciążliwe, zwłaszcza jeśli hałas będzie docierał do sypialni czy salonu. Mniej hałaśliwe od gotowego zestawu hydroforowego jest połączenie zbiornika i pompy zatapialnej umieszczonej wewnątrz studni. Sprawność takich pomp jest ponadto wyższa.

Uwaga! Dopasowanie wydajności pompy do wielkości zbiornika najlepiej powierzyć specjaliście. Przekonanie, że im pompa „mocniejsza”, tym lepiej, jest błędne. Pompa o zbyt dużej wydajności będzie włączać się na bardzo krótko, co skróci jej żywotność.