Biblioteka

Instalacja ciepłej wody użytkowej

Dodano: wtorek, 25 maja 2010 11:15

Zadaniem węzłów cieplnych jest rozdział dostarczonego siecią ciepła do poszczególnych gałęzi odbiorczych, jak również miejscowa regulacja czynnika grzewczego i kontrola pod względem bezpieczeństwa procesu rozdziału energii i pracy poszczególnych urządzeń.

Podstawową cechą węzłów cieplnych musi być ich niezauważalna dla użytkownika praca, aby ten mógł w każdej chwili skorzystać z jej efektów, przy możliwie niskich wydatkach finansowych.

Komfortowa instalacja c.w.u. to ...

... instalacja z tzw. recyrkulacją, tj. z systemem dwururowym - ciepła woda doprowadzana jest do każdego punktu poboru dwoma rurami, w których cały czas woda krąży między punktem poboru a zasobnikiem. Dzięki temu, natychmiast po otwarciu kranu płynie ciepła woda. Jest to dość kosztowny "komfort", gdyż zużycie energii na ogrzewanie instalacją c.w.u. może wzrosnąć nawet o ponad 50%.

Jest to energia zużywana przez pompę cyrkulacyjną i o wiele większa oddawana w postaci ciepła przez rury (chociaż są izolowane termicznie), w których cały czas krąży ciepła woda. Prawidłowym rozwiązaniem jest programowe sterowanie układem recyrkulacji, który przecież może być wyłączany na noc i w okresach nieobecności domowników.

Węzeł cieplny z c.w.u.

Schemat ideowy - tylko c.o.Pompa ciepła jest instalowana zwykle w odrębnym pomieszczeniu (z wyjątkiem niektórych pomp przystosowanych do pracy na zewnątrz budynku), tworząc wraz z kilkoma współpracującymi komponentami tzw. węzeł cieplny, czyli swego rodzaju kotłownię. Konfiguracja urządzeń wchodzących w skład węzła cieplnego jest projektowana indywidualnie na konkretne potrzeby klienta.

Najprostszy przypadek to pompa ciepła służąca wyłącznie do c.o. i połączona bezpośrednio z instalacją c.o. Na schemacie ideowym zamieszczonym obok nie pokazano kilku drobniejszych, choć niezbędnych i bardzo ważnych komponentów, jak choćby pompy obiegowe, wymuszające obieg roztworu glikolu (solanki) w układzie źródła dolnego oraz wody w układzie źródła górnego, tj. w instalacji c.o.

Schemat z pompą ciepła i zbiornikiemCzęsto pompy obiegowe są już zamontowane w obudowie pompy ciepła. W przypadku stosowania pompy ciepła zarówno dla c.o., jak i do wytwarzania c.w.u., w kotłowni instaluje się również zbiornik c.w.u. (zwykle 200-400 l).

 

 

 

 

 

Schemat instalacji z pompą ciepła, zbiornikiem c.w.u. i buforowym

Oferowane są również pompy ciepła w kompakcie ze zbiornikiem c.w.u. (w jednej obudowie), wówczas pojemność zbiornika jest ograniczona, np. do 160 l. Niezbędnym elementem takiej konfiguracji jest zawór trójdrogowy, kierujący ciepłą wodę z pompy ciepła na przemian do zbiornika c.w.u. lub do instalacji c.o.

Stosuje się przy tym zasadę priorytetu instalacji ciepłej wody użytkowej, czyli układ regulacji najpierw "troszczy się" o zapewnienie odpowiedniej temperatury wody w zbiorniku c.w.u. i dopiero po osiągnięciu tego parametru przełącza zawór trójdrogowy na zasilanie c.o. W bardziej rozbudowanej konfiguracji stosuje się ponadto zbiornik buforowy o pojemności około 200 l.

Schemat z pompą ciepła i zbiornikiem c.w.u., buforowym i kotłemRolą tego zasobnika ciepłej wody jest wprowadzenie do systemu bezwładności cieplnej, co korzystnie wpływa na wydłużenie cyklu pracy pompy ciepła, czyli wydłużenie okresu pomiędzy kolejnymi jej włączeniami. Celowość stosowania zbiornika buforowego, jako elementu wnoszącego dużą bezwładność cieplną, jest dyskusyjna w przypadku zastosowania podłogowej instalacji c.o. w całym domu, gdyż masywny jastrych ma wystarczająco dużą pojemność cieplną, by zapewnić dużą bezwładność cieplną całego systemu.

Stosowanie zbiornika buforowego jest natomiast celowe w przypadku grzejnikowej instalacji c.o. (mającej małą bezwładność cieplną) lub w przypadku systemu biwalentnego, w którym zachodzi potrzeba akumulowania ciepła pochodzącego z dwóch różnych różnych źródeł ciepła.

Jaka instalacja c.w.u. do jakiego domu?

Najprostszym rozwiązaniem jest pompa ciepła kompaktowa, wyposażona w zintegrowany zbiornik c.w.u. Z uwagi na ograniczoną pojemność zbiornika (150-200 l) jest to rozwiązanie dla niewielkiej rodziny (3-4 osoby) zamieszkującej dom o niewielu punktach odbioru c.w.u. Dla domów o większych poborach c.w.u. stosuje się oddzielny zbiornik c.w.u. o pojemności 300-500 l z wymiennikiem ciepła (wężownicą) podłączonym do pompy ciepła obsługującej zarówno instalację c.o., jak i instalację ciepłej wody użytkowej, pracującej z tzw. priorytetem c.w.u.

Dobrym rozwiązaniem, choć podnoszącym koszty inwestycji, jest zastosowanie oddzielnej pompy ciepła powietrze-woda, przeznaczonej wyłącznie do wytwarzania c.w.u. Taka pompa ciepła może korzystać zarówno z powietrza wewnętrznego, w tym wylotowego w systemie wentylacji mechanicznej, jak i zewnętrznego, ewentualnie wstępnie podgrzewanego w gruntowym wymienniku ciepła.

W przypadku domu energooszczędnego lub pasywnego może to być jedyna w tym domu pompa ciepła o mocy 2-5 kW, spełniająca integralnie wiele funkcji: wytwarzanie c.w.u., dogrzewanie pomieszczeń ciepłem odzyskiwanym z powietrza wylotowego (rekuperacja), wentylacja z osuszaniem. Ten rodzaj pomp ciepła jest uważany za jeden z najbardziej perspektywicznych kierunków rozwoju branży pomp ciepła.

Są opracowywane nowe generacje p.c. do takich zastosowań, które przy małych mocach (2-5 kW) uzyskują wysokie temperatury 70-80°C (ważne dla c.w.u.) przy bardzo dobrej efektywności. Za najbardziej perspektywiczne do tych zastosowań uznaje się p.c., w których czynnikiem termodynamicznym jest CO2.

opr.: prof. Wiesław Marciniak

zdjęcia: Redakcja