Biblioteka
Grzejniki ścienne i ogrzewanie podłogowe

Grzejniki ścienne i ogrzewanie podłogowe

Dodano: wtorek, 14 września 2010 11:12

Grzejniki ścienne i podłogówka funkcjonują zupełnie inaczej. Zanim się więc zdecydujemy, dobrze wiedzieć, co je od siebie różni, jak powinny być sterowane i z jakimi źródłami ciepła dobrze współpracują.

Spis treści
» Decyzja o wyborze instalacji grzewczej
» Różnice między ogrzewaniem ściennym a podłogowym
» Sterowanie ogrzewaniem
» Co wybrać - grzejniki ścienne czy ogrzewanie podłogowe?
» Połączenie grzejników ściennych i podłogówki
» Koszty ogrzewania grzejnikowego i podłogowego
   »Pokaż wszystko

Decyzja o wyborze instalacji grzewczej

Kiedy należy podjąć decyzję o wyborze grzejników ściennych lub ogrzewania podłogowego? Najlepiej jeszcze przed budową, wybierając lub adaptując projekt, choć większość budujących wówczas zupełnie się jeszcze nad tym nie zastanawia. Podejmując decyzję dopiero na etapie robót instalacyjnych, utrudnimy sobie życie, a czasem będziemy musieli zadowolić się gorszymi rozwiązaniami.

Chodzi przede wszystkim o to, że grubość podłogi z najpopularniejszym wodnym ogrzewaniem podłogowym wzrasta o kilka centymetrów w stosunku do typowej podłogi bez ogrzewania. Przede wszystkim wskazane jest wykonanie grubszej izolacji cieplnej podłogi na gruncie (do 12-15 cm, a nawet więcej), ponadto grubsza jest także wylewka (np. o 3 cm, zależnie od grubości rurek).

To istotne różnice, bo podniesienie poziomu podłogi oznacza równocześnie, że parapety okien znajdą się bliżej podłogi, otwory drzwiowe będą niższe, zmieni się także wysokość skrajnych stopni schodów wewnętrznych.

Różnice między ogrzewaniem ściennym a podłogowym

Będąca dla wielu osób głównym kryterium wyboru różnica estetyczna pomiędzy klasycznym ogrzewaniem grzejnikowym i podłogowym jest oczywista - grzejniki mniej lub bardziej wyeksponowane ale jednak prawie zawsze pozostaje widoczny i stanowi element wystroju wnętrza. Dająca ciepło podłoga narzuca pewne ograniczenia w wyborze materiałów na posadzkę, ale nie przyciąga uwagi.

Różnice w szybkości reakcji ogrzewania podłogowego: (a) przewody zatopione w grubej warstwie wylewki reagują równie wolno, jak ogrzewanie wodne; (b) maty grzejne ułożone pod cienką posadzką nagrzewają się znacznie szybciej, ale i tak ich reakcja jest wolniejsza niż grzejników ściennych

Różnice czysto techniczne także są duże, jednak dla użytkownika najważniejsze jest zrozumienie, że dynamika pracy, szybkość reakcji na zmiany temperatury w pomieszczeniu jest dla tych sposobów ogrzewania zupełnie inna.

Temperatura

Typowe ogrzewanie podłogowe składa się z zatopionych w warstwie wylewki podłogowej rurek, przez które przepływa gorąca woda. Nie może być zbyt gorąca, bo ze względów zdrowotnych temperatura podłogi nie może przekraczać:

  • 35°C w strefach brzegowych, np. w pobliżu drzwi tarasowych i dużych okien;
  • 33°C w łazienkach;
  • 29°C w pomieszczeniach mieszkalnych.

To temperatura maksymalna, a więc dopuszczalna np. bezpośrednio nad rurką z wodą, średnia temperatura podłogi powinna być 2-3°C niższa.

Temperatura grzejnika ściennego jest zaś zwykle około dwukrotnie wyższa niż podłogówki.

Im większa jest różnica temperatury pomiędzy pomieszczeniem (powietrzem w nim) a dającym ciepło elementem (podłoga, grzejnik ścienny), tym intensywniej (szybciej) przepływa pomiędzy nimi ciepło. Dlatego właśnie podłoga oddaje ciepło słabiej niż grzejnik, ale rekompensuje to jej bardzo duża powierzchnia.

Szybkość reakcji

Ogrzewanie podłogowe bardzo wolno reaguje na zmiany temperatury w pomieszczeniu. Niska temperatura wody w instalacji podłogowej oraz duża masa wylewki (1 m2 wylewki betonowej o grubości 10 cm waży ok. 200 kg) sprawia, że podłogówka nie jest w stanie szybko się nagrzać i zacząć przekazywać ciepła do pomieszczeń.

Ma to także drugą stronę - ciężka wylewka akumuluje dużo ciepła, i nawet gdy odetniemy dopływ gorącej wody, to jej temperatura będzie spadać bardzo powoli, a podłoga będzie w stanie dalej ogrzewać pomieszczenie nawet przez kilka godzin.

Przed przegrzaniem pomieszczeń i związanym z tym marnowaniem energii częściowo chroni tzw. efekt samoregulacji. Gdy temperatura w pomieszczeniu wynosi zaledwie 16-18°C, podłoga, mając 26°C, grzeje dość intensywnie, bo różnica temperatury pomiędzy podłogą a powietrzem jest duża. Wraz ze wzrostem temperatury w pomieszczeniu intensywność wymiany ciepła maleje, nawet gdy temperatura podłogi pozostaje stała. Gdy temperatura powietrza osiągnie 24-26°C, wymiana ciepła ustanie.

Ten mechanizm jest ważny, gdy pojawiają się zyski ciepła, spowodowane np. silnym nasłonecznieniem przez okna, co może skutkować bardzo szybkim podniesieniem temperatury w pomieszczeniu. Warto zauważyć, że im temperatura podłogi jest niższa, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo przegrzania pomieszczenia i marnowania ciepła.

Skuteczna moc grzejnika spadnie, jeśli znajdzie się on zbyt blisko parapetu lub za obudową

Grzejniki ścienne reagują szybko, bo ich temperatura jest wysoka w porównaniu z temperaturą podłogówki, mogą więc w krótkim czasie przekazać dużo ciepła. Ich zdolność do akumulacji jest stosunkowo niewielka, dlatego jeśli zostanie odcięty dopływ gorącej wody, to przestaną przekazywać ciepło do pomieszczenia nawet w ciągu kilku minut - zależnie od konstrukcji. W praktyce trzeba jednak pamiętać, że wychłodzenie grzejników nie oznacza wcale, że temperatura w pomieszczeniu zacznie szybko spadać.

W Polsce dominują domy murowane o stosunkowo ciężkiej konstrukcji.Ich ściany i stropy to potężne, bo ważące wiele ton, akumulatory ciepła - 1 m3 ceglanej ściany to 1600-1800 kg. Dla porównania duży grzejnik żeliwny o 10 żeberkach (członach) waży ok. 70 kg, z czego woda, mająca największą zdolność akumulacji, to zaledwie 12-13 l. Inne grzejniki (stalowe płytowe, aluminiowe członowe) są kilkakrotnie lżejsze, ale to i tak znikome różnice wobec masy budynku.

Grzejnik ścienny może więc szybko podnieść temperaturę, jednak jego wyłączenie w typowym domu odczujemy z opóźnieniem, mniejszym niż ma to miejsce przy podłogówce, ale jednak znacznym.