Biblioteka
Kotły na paliwo stałe

Kotły na paliwo stałe

Dodano: niedziela, 27 lutego 2011 09:22

Oba pokazane kotły, to kotły na paliwa stałe - jeden to prosty, tradycyjny kocioł zasypowy na węgiel, drugi zaś to nowoczesny kocioł na pellety współpracujący z podajnikiem. Każdy z nich jest dobry w swojej klasie. Skrajne zróżnicowanie jest charakterystyczne dla rynku kotłów na paliwa stałe.

Spis treści
» Konieczne wymagania
» Kotłownia
» Jakie paliwo wybrać?
» Różne rozwiązania, różne możliwości
» Ile to kosztuje?
   »Pokaż wszystko

Konieczne wymagania

Skład paliwa

Na magazynowanie biomasy potrzebujemy znacznie więcej miejsca niż w przypadku węgla. Najmniejszą "gęstość energetyczną" ma słoma

Paliwa stałe wymagają magazynowania - w wydzielonym pomieszczeniu domu lub w innym budynku na działce. Dobrze, jeżeli skład paliwa znajduje się blisko kotłowni, bo wówczas mniej dokuczliwa będzie konieczność noszenia opału. Ilość miejsca, które będziemy musieli wygospodarować, a także warunki, jakie musimy zapewnić, zależą od rodzaju paliwa.

Węgiel kamienny zajmie najmniej miejsca, bo ma największą spośród paliw stałych wartość opałową oraz gęstość (uzyskam z niego najwięcej energii zarówno w stosunku do masy, jak i objętości). Jest mało wrażliwy na zawilgocenie, można go też przechowywać dowolnie długo. Choć jest łatwo dostępny najlepiej kupować go poza sezonem grzewczym, bo jest wówczas tańszy.

Pellety zajmą znacznie więcej miejsca niż węgiel. Niekiedy na pellety przeznacza się całe pomieszczenie przylegające do kotłowni, łącząc je z kotłem specjalnym podajnikiem - wówczas całe pomieszczenie staje się zasobnikiem paliwa. Pellety są średnio wrażliwe na zawilgocenie, jednak nie zaleca się przechowywania ich dłużej niż rok, bo ich wilgotność wzrośnie i mogą zacząć się rozpadać.

Uwaga! Parametry pelletów nie są określone w żadnej normie krajowej, producenci dość często stosują więc normę niemiecką (DIN 51731). Jest ona jednak dość łagodna, bo dotyczy pelletów stosowanych w energetyce przemysłowej i dopuszcza np. dość wysoką zawartość popiołu - do 1,5%, podczas gdy za bezpieczną dla małych kotłów uznaje się raczej zawartość 0,5-1%.

Drewno zajmuje dużo miejsca i najlepiej przeznaczyć na nie przewiewną wiatę, przede wszystkim dlatego, że powinno być dobrze wysuszone, do wilgotności 20-30%. Osiągnięcie tego wymaga suszenia przez 1-1,5 roku. Drewno dostępne w handlu zwykle jest zbyt mokre i najpewniejszy sposób wysuszenia, to na początek kupno dużej jego ilości, na zapas do wykorzystania dopiero za rok. To bardzo ważne bo wartość opałowa drastycznie spada wraz ze wzrostem wilgotności.

Uwaga! Drewno sprzedaje się zwykle na tzw. "metry przestrzenne" odpowiadające gęstości drewna ułożonego w stos - 1 metr przestrzenny to ok. 0,7 m3 (wartość opałowa i inne parametry często są podawane w odniesieniu do 1 m3).

Słoma to paliwo o bardzo małej gęstości, zajmuje więc bardzo dużo miejsca, jest przy tym wrażliwa na zawilgocenie. Jej stosowanie ma sens, jeśli dysponujemy słomą z własnych upraw, ewentualnie położonych po sąsiedzku i możemy ją tanio kupić.


Kotłownia

Przepisy dotyczące kotłowni bardzo często są lekceważone, również przez instalatorów. To poważny błąd, bo wynikają przede wszystkim ze względów bezpieczeństwa. Podane niżej najważniejsze wymagania dotyczą kotłów o mocy do 25 kW, bo takie są zwykle instalowane w domach jednorodzinnych:

  • kocioł musi być umieszczony w wydzielonym pomieszczeniu (kotłowni);
  • podłoga pomieszczenia musi być niepalna;
  • w podłodze musi znajdować się wpust kanalizacyjny;
  • wentylacja kotłowni musi być grawitacyjna:
    • otwór nawiewny musi mieć powierzchnię co najmniej 200 cm2;
    • w kanale nawiewnym nie wolno montować przepustnic;
    • kanał nawiewny powinien zasysać powietrze wolne od kurzu i innych zanieczyszczeń, w zasadzie należy zastosować się więc do przepisów dotyczących czerpni powietrza wentylacyjnego i umieścić go min. 2 m nad ziemią;
    • kanał wywiewny musi mieć co najmniej 14 × 14 cm, powinien być wykonany z niepalnego materiału i wyprowadzony ponad dach;
  • przekrój kanału dymowego oraz wysokość komina muszą być wystarczająco duże, by zapewnić ciąg pozwalający na sprawne odprowadzenie dymu. Wymagania te są określone w dokumentacji kotła - tzw. danych techniczno-rozruchowych (DTR). Często wykonywany kanał o wymiarach 14 × 14 cm zwykle okazuje się zbyt wąski, tradycyjnie uznaje się, że kanał powinien mieć 20 × 20 cm lub więcej.

    Nieodpowiedni kanał dymowy jest często przyczyną złej pracy kotła.
    Uwaga!
    Nowoczesne kotły o wysokiej sprawności zwykle wymagają wyższych wartości ciągu kominowego niż stare kotły zasypowe, bo spaliny są chłodniejsze, a opory wewnętrzne kotła większe;
  • przód kotła musi być oddalony od przeciwległej ściany o co najmniej 1 m, tak by możliwa była jego wygodna obsługa i czyszczenie. Trzeba też zapewnić dostępu do, umieszczonych zwykle z boku, wyczystek kotła i komina. W praktyce bardzo mała kotłownia jest niewygodna, bo:
    • trudno obsługiwać kocioł;
    • nie zmieści się w niej podajnik paliwa ani nawet niewielki jego zapas;
    • zabraknie miejsca na zasobnik c.w.u. Kotły na paliwo stałe pracują jako jednofunkcyjne, konieczny jest więc zbiornik, dostosowany do liczby mieszkańców - standardowa pojemność to 50 litrów na osobę.
      Uwaga!
      Zanim kupimy duży zasobnik paliwa sprawdźmy, czy da się on wnieść do kotłowni - drzwi mogą być za wąskie.

Paliwa stałe, szczególnie węgiel, łatwo brudzą otoczenie. Dobrze jest więc zaplanować dwa wejścia do kotłowni (a także do składu paliwa, jeśli znajduje się w domu) - jedno bezpośrednio z zewnątrz lub np. z garażu, gdzie ewentualne zanieczyszczenie nie będzie nam tak bardzo przeszkadzać, a drugie z holu lub kuchni, tak byśmy mogli dostać się z wnętrza domu do kotłowni, ale tą drogą nie wnosili paliwa, ani nie wynosili popiołu.